yung mga conversations na ganito. kahit parang wala lang, pero kahit paulit paulit mo basahin. mapapangiti ka parin :”> ewan ko ba. ang babaw ko. haha. yung feeling na tanggap niya yung mga flaws mo, yung feeling na kahit anong tanggi mo. kilalang kilala ka niya. hahaha. yung feeling na kahit nagjojoke ka lang. ang protective parin (tawang tawa talaga ko dun sa ‘sexy back ka dyan. di pwede’) hahaha. 

so much for the drama. hindi naman sa lahat ng oras e nagddrama kami at nagsasabihan ng “i miss you hun :( uwi ka na please! :(” dahil given na given na yun. haha. kapag naguusap nga kami masaya parin e. kamustahan, kwentuhan, kulitan na akala mo andyan lang at pwedeng magkita bukas. haha. 

tska feeling ko ganun naman dapat. wag niyo masyadong iikot at isipin lagi yung fact na magkalayo kayo, na mahirap, na naiiyak ka na na kung pwede lang bukas na bukas puntahan mo na siya. kasi kung yun at yun lang din ang gagawin niyo edi lagi lang kayong magddramahan sa phone, sa skype at sa fb? tska yun na yun e, wala naman na magagawa kundi maghintay. diba mas masarap yung feeling na kapag magkausap kayo magtatawanan kayo, magkakamustahan? at may kasama pang kilig factor? :) yung tipong after niyo magusap e para kang lobat na cellphone na narecharge ng bonggang bongga? :) yung after niyo magusap nakakapanatag ng loob? kasi andun parin yung feeling, yung same feeling na mahal na mahal niyo ang isa’t isa at hindi kayo napapagod kahit ang hirap ng situation niyo? :D 

diba? diba? :D haaaaay :”>

yung mga conversations na ganito. kahit parang wala lang, pero kahit paulit paulit mo basahin. mapapangiti ka parin :”> ewan ko ba. ang babaw ko. haha. yung feeling na tanggap niya yung mga flaws mo, yung feeling na kahit anong tanggi mo. kilalang kilala ka niya. hahaha. yung feeling na kahit nagjojoke ka lang. ang protective parin (tawang tawa talaga ko dun sa ‘sexy back ka dyan. di pwede’) hahaha.

so much for the drama. hindi naman sa lahat ng oras e nagddrama kami at nagsasabihan ng “i miss you hun :( uwi ka na please! :(” dahil given na given na yun. haha. kapag naguusap nga kami masaya parin e. kamustahan, kwentuhan, kulitan na akala mo andyan lang at pwedeng magkita bukas. haha.

tska feeling ko ganun naman dapat. wag niyo masyadong iikot at isipin lagi yung fact na magkalayo kayo, na mahirap, na naiiyak ka na na kung pwede lang bukas na bukas puntahan mo na siya. kasi kung yun at yun lang din ang gagawin niyo edi lagi lang kayong magddramahan sa phone, sa skype at sa fb? tska yun na yun e, wala naman na magagawa kundi maghintay. diba mas masarap yung feeling na kapag magkausap kayo magtatawanan kayo, magkakamustahan? at may kasama pang kilig factor? :) yung tipong after niyo magusap e para kang lobat na cellphone na narecharge ng bonggang bongga? :) yung after niyo magusap nakakapanatag ng loob? kasi andun parin yung feeling, yung same feeling na mahal na mahal niyo ang isa’t isa at hindi kayo napapagod kahit ang hirap ng situation niyo? :D

diba? diba? :D haaaaay :”>


Hindi maayos ang problema kung hindi paguusapan.

kimpoyfeliciano:

Diba? Tama naman. Hindi naman talaga maayos ang problema kung laging puro bahala na, ok na yun, hayaan mo na. Kung gusto nyo maayos ang problema, pagusapan nyo. Aminin nyo kung sino ang nagkamali, wag kayo magturuan. Walang mangyayari kung magpapataasan lang kayo ng pride. Matuto rin mag-sorry kung alam mong mali ka. At matutong tumanggap ng sorry kung alam mo naman na sincere yung tao sa pagtanggap ng pagkakamali nya. Magbigayan kayo. Wala namang mawawala.. Pinapaliit nyo lang yung mundo nyo. 



i posted this on facebook months ago, but since im trying to revive my tumblr, might as well share this here. :)
 dahil napaka imposible magpadala ng gift sa gitna ng dagat. eto na lang. haha. lagi niya kasi ako pinapakilig sa mga corny niyang banat. kaya this time ako naman. infairness. havey naman diba? hahaha :D
photo caption:
“kala mo ikaw lang ang late ang bati kasi mahirap mag internet? nagkakamali ka. dahil ako din. hahaha, belated happy monthsary hunnie :) konting tiis na lang. kaya natin ‘to :) tska ok lang yan. dito parin naman ako. kahit ilang beses ka umalis, hihintayin ko ang bawat pagbalik mo. naks, hahah :”> kala mo din ikaw lang may pick up line? nagkakamali ka ulit. hahaha. happy monthsary ulit. :) mahal kita. IKAW-IKAW lang :)”

i posted this on facebook months ago, but since im trying to revive my tumblr, might as well share this here. :)


dahil napaka imposible magpadala ng gift sa gitna ng dagat. eto na lang. haha. lagi niya kasi ako pinapakilig sa mga corny niyang banat. kaya this time ako naman. infairness. havey naman diba? hahaha :D

photo caption:

“kala mo ikaw lang ang late ang bati kasi mahirap mag internet? nagkakamali ka. dahil ako din. hahaha, belated happy monthsary hunnie :) konting tiis na lang. kaya natin ‘to :) tska ok lang yan. dito parin naman ako. kahit ilang beses ka umalis, hihintayin ko ang bawat pagbalik mo. naks, hahah :”> kala mo din ikaw lang may pick up line? nagkakamali ka ulit. hahaha. happy monthsary ulit. :) mahal kita. IKAW-IKAW lang :)”


konting konti na lang uuwi na siya :)

sabi ko nga sa kanya feeling ko kapag nagkita kami sa airport maiiyak ako. haha.
kunwari nasa koreanovela kami. tapos tatakbo ako papunta sa kanya tapos ihuhug ko siya, ihuhug niya ko sabay buhat sabay ikot. sabay iyak. hahaha. kailangan talaga may kasama laging iyak e noh? haha

e bakit ba. ganun naman talaga. haha. naalala ko tuloy ..
*yung iyak ko nung sinabi niya sakin last year na may ticket na siya at tuloy na tuloy na talaga yung alis niya
*yung iyak ko nung mismong magkausap kami sa phone nung nasa airport na siya
*yung iyak ko nung after nung last bbye niya, last phone call niya dito sa pilipinas, kase sasakay na sila ng plane.
*yung mga iyak ko dahil wala pang text at tawag nung first few days niyang umalis.
*yung mga iyak ko lagi after namin magskype, after niya tumawag, or kahit minsan after ko mabasa yung mga once in a blue moon niyang text na hindi ko nareplyan kasi tulog ako, or hindi ko kagad nabasa (secret lang ‘to. wag kayong maingay. haha)
*yung mga random na iyak ko kapag bigla ko siya mamimiss ng sobra, yung maalala ko yung memories na kapag magkasama kami, yung mga biglaan na sobrang maiiyak na lang ako. tapos kunwari inaantok ako, sabay pikit at kunwaring natutulog sa bus. para hindi mapagkamalangan baliw dahil umiiyak magisa sa bus. haha
*yung iyak ko sa mga movies dahil naiisip ko siya, kami.
*yung mga iyak ko after ko tingnan at tunawin yung mga pictures namin.
*yung mga iyak ko kapag ayaw makisama ang internet samin, kapag hindi ko siya naabutang online.
*yung mga iyak ko kapag may mga tampuhan.

etcetcetc

madami pa yan. mahirap na lang isa isahin. haha. grabe lang. isang taon akong ganyan. isang taon akong naging iyaking bata. pero sa isang taon na yan ko napatunayan na kaya pala namin. na kinaya namin :) na kahit ang dami dami naming naging kalaban at dahilan para itigil na lang ang laban na ‘to (naks. haha) hindi namin ginawa. push parin ng push. walang ayawan. walang iwanan. :)

nakakaproud lang, sobra. lalo na yung feeling na hindi man kayo nagkita at nagkakausap lagi, mas natutunan niyo pang mahalin at iappreciate yung isa’t isa. yung feeling na ang daming nadagdag, ang daming natutunan :)

pero syempre magkakaron at magkakaron parin ng mga iyak moments. pero alam ko kung iiyak man ako ulit. tears of joy na. kasi yakap ko na ulit siya :”>


“Papakawalan mo pa ba? Kung mahal niyo nman talaga ang isat-isa? Bibitaw ka pa ba? Kung hawak mo na? Minsan makaranas lang ng kunting lungkot at pagkakamali yung partner natin. Gusto na agad bumitaw. Dahil sa pride na ” sinaktan” na nila tayo, niloko at pinaglaruan. May mga taong mas piniling maging tanga pang samantala. Patuloy na kahit gaanong kasakit ang ginawa nila andun parin siya para sa relasyon na meron sila. May mga taong gustong mabago ang taong mas piniling maging tanga pang samantala. Patuloy na kumakapit sa taong mahal nila. Gustong patunayan sa taong mahal nila na kahit gaanong kasakit ang ginawa nila andun parin siya para sa relasyon na meron sila. Tatanggapin ang lahat ng sakit, tatanggapin ang lahat ng pagsubok. Mapatunayan lang na mahal talaga nila ang taong yun. Dahil sa ginagawa nilang yun, umasa sila na mabago nila yung taong taken for granted lang sila. Pinipilit niya kahit mahirap. Pinipilit niya kahit na siya ay nasasaktan. Ang mahalaga, magkasama sila. Ang mahalaga hindi siya bumibitaw. Hawak mo na yung taong pinangarap mo. Nasayo na. Ipaglalaban mo lang ulit. Sayo na yun eh. Bibitawan mo pa ba.”

(via oneofakindlikeme)


Top 9 pictures of Ian requested by Karen


hahaha. gusto ko tumambling. sumigaw. kumanta. sumayaw. tumalon. namiss ko magtumblr. anyare na sa tumblr ko? hahahaha XD


anyare sa tumblr ko? HAHAHA. sorry naman sa sobrang tagal na naman hindi nagupdate. sa sobrang dami ng nangyari. hindi ko na alam paano ikkwento. hahaha. but everything’s good. :D mamaya sisimulan ko. i hope. haha XD magtanong na lang kayo. para masaya. tapos dun ako magkkwento. hahaha :)






yung feeling na na feel mo na naman na hindi ka appreciated. na mukha ka na naman ewan on the side. mahirap iexplain. pero bakit ganun? sobrang sama lang sa pakiramdam. naiinggit? hindi naman sa ganun, pero kasi hindi ko yun naranasan. never ko yun naranasan? pero sana man lang maramdaman ko na kahit konti naaappreciate ako. yung kahit papano. hindi ko naman sinasabi na sa lahat ng tao pero sana kahit siya lang. pero baliktad naman. hindi ako galit. hindi ako nagseselos. pero nasaktan ako. sobra.



The Blogger,

mj. filipina. 19. catholic. model.
aspiring hair and make up artist. books.
hello kitty. chocolates. coffee. inlove. happy.

a marine's girl, a MARINE WIFE - in TRAINING

you're about to read my rants, thoughts, not-so
&oh-so good moments:) i do reblog, and post pictures. enjoy :)

one more thing, all things in tumblr stays in tumblr.

feel free to follow, maraming salamat po :)

Read the Printed Word!